Yüreğime gömdüm seni

Konu, 'Edebiyat' kısmında sevgi hüznü tarafından paylaşıldı.

  1. sevgi hüznü

    sevgi hüznü Moderatör



    Yüreğime Gömdüm Seni
    Ölümün ve aşkın insanı nerede bulacağı belli olmaz
    Gözlerime iyi bak ölümü göreceksin …
    Bazen ne yazası ne de konuşası geliyor insanın
    Dışarıda ki kalabalık
    İçimde ki yalnızlıktan
    Daha da derinleşiyor yüreğimde ki boşluk…
    Yok gibisin
    Oysa iliklerime kadar sen varsın
    En güzel mutluluğum gibisin
    Oysa en büyük acım
    Bir ömür kapanmaz yaramsın…
    Çok yorgunum
    Alnımda bir ömür boşluğun
    Anlatacak hiç bir şeyim yok
    İhanetler ve gidenlerden başka
    Bir Yusuf yalnızlığı yüreğimin kör kuyularında
    Hele bir yağmurlar başlasın
    Yaz bitip sonbahara dönsün
    Ay dolun bir gece kırlangıçlar göçe durduğunda
    Yüzüme damlalar vurup yüreğim yine sana acıdığında
    Belki bir kenarda /sen bilmezsin /sessizce yine sana ağlarım…
    An geliyor insanın yalnızlığından başka hiç bir şeyi kalmıyor..
    Yaşamanın
    Yüreksiz olanlar için nefes alan leş olmaktan farkı ne ki?
    Ne bir vefa ne bir dost eli
    Bir kefen dünya ganimeti dedikleri
    Bizim gibilere sevmek
    Sanki canımdan bir parça koparır gibi
    Nefesin nefesimde
    Söylesene
    Ne mümkün unutabilmek seni?
    Soğuk gurbet akşamlarının koynunda /içim acırdı
    Sonra bozulurdu mısraların imlası
    Gamzelerine gömerdim kendimi
    Kirpiklerini öptükçe hasret kokardı uzakta ki yüzün
    İki yürek arasında ki mesafe kadardı sevmek
    Bu yüzden bazen sadece susar çok uzaklara bakarsın…
    Seher vakitleri
    Şiirlerimde hep kanardım
    Çekilmezdi hasretin
    Gözlerim ıslak
    Rüyalarım delik deşik
    Sana uyanırdım
    Bir güvercin uçumluğu zaman sensizliğe döndüğünde
    Yüreği yaralı birinin
    Bugününün dününden ne farkı olabilirdi ki ?
    Ziyan olmuşluğumla sersefil halim
    Ardına bakma sen
    Boş ver beni
    En sevdiklerini
    Günü geldiğinde kendi ellerinle toprağa koyacaksın
    Anneni babanı kardeşlerini
    Yada eşini bu kolay olanı
    Sonra o en sevdiğin insanları
    Birde yüreğine gömmek var ki
    İşte o an yıkılacaksın
    Sonsuza kadar yüreğime gömdüm seni….
    Yüreğime gömdüm seni…
    Şiir: Şahin Sevim
    Yorum: Kahraman Tazeoğlu
     

Sayfayı Paylaş