Napacagımı Şaşırdım Buraya Yazmak Dışında Çare Bulamadım :(

Konu, 'Kaygı Bozuklukları' kısmında Rohat Özün tarafından paylaşıldı.

  1. Merhabalar. Bildiginiz üzere benim kaygı bozuklugum var 2 aydan fazladır tedavi görüyorum buraya yazmaktan başka çare bulamadım derdimi anlatacagım kimsem yok.. Ciddi anlamds kaygı bozuklugum var aşırı derece kullandıgım ilaçlar:Xanax, anafranil, tolvon. Ben yine kotuydum dışarı çıkma korkumu atlattım işe başladım biraz çalıştım ve iştende ayrıldım 1 hafta önceye kadar bende el ayak vucut titremesi fark ettim daha oncede vardı ama ciddiye almamıştım kan şekerimi ölçtüm kan verdim nöroloji kardiyoloji gitmedigim yer kalmadı temiz çıktı bir tek vitamin eksikligi vardı eskiye göre iştahım açık azda olsa kilo aldım memnunum bu salı tomografi sonucum çıkcak doktoruma gitcem yine her neyse uzatmiyim konuyu derdim gercekten buyuk kısa özetlemek gerekirse dideral yazdılar yanına trasko buskas diye bi ilac ismini pek hatirlamiyorum baska doktor yazmisti kullandim buskas bitti diderale devam ettim diger ilaclarla beraber fakat son 3 4 gundur rahatsizim yine diderali biraktim ondandir dedim şuan nasıl desem delircekmişim gibi hissediyorum atesim var ve cok cabuk heyecanlanıyorum isin en kotu tarafi kendimi çok degisik hissediyorum suan bunu yazarken beynim yerinden oynuyor gibi cok degisik hissediyorum kendimi isin kötü yanı bunu tarifde edemiyosun yer ayagımın altından kayıyor gibi gece yatarkende bas donmesi vardı kendimi gercekten cok kotu hissediyorum pc basına gecmek bile istemiyorum bi tek pc basında kendimi iyi hissediyodum onuda suan istemiyorum nolur biriniz yardımcı olsun bana yardımcı olun nedir bu napmam gerekli aklıma kotu seyler geliyor durduramiyorum aklimi yitircek gibi oluyorum ve ozellikle bu aksamları cok oluyodu ne zaman karanlik cokse basliyodu ama o daha farkliydi simdi sabahlari bu lanet sey var ismini koyamiyorum bilmiyorum nedir neyin nesidir anlayan varsa yazabilirmi lutfen sorun anlatirim ben yardimci olun lutfen :(
    Not:Ellerimle beraber vucudumdada titreme oluyor beynim sanki sabitlenmis gibi sanki ben ben degilmisim gibi etraf cok sacma geliyor sacma sapan dusunceler etrafa cok degisik bakiyorum sanki deliyim yada deliyimde bana soylemiyolar gibi hissediyorum off beynim durdu yardımcı olun
     
    Son düzenleme: 22 Temmuz 2018
  2. Yardımcı olacak hicmi kimse yok? Hicmi anlayan yok? Ben henuz cok gencim ve hayatimi yasayamiyorum her yeni bi gunum daha kotu oluyo hic bana destek olacak beni iyi anlayabilecek hicmi kimse yok? Bir gencin hayatı söz konusu..
     
  3. Siyah

    Siyah Yeni Üye

    Merhaba. Bu ilaçları bıraktım dediğin , kendi başına bırakıp mı kullanıyorsun ?
    Öncelikle onu bilmek isterim. Eğer kendi basına bunu yapıyorsan doktoruna danısmadan bunu yapman çok yanlış ki bu durumda zaten bunları hissetmen normal çünkü başlarken alışma sürecin oldugu gibi bırakırken de bırakma düzeninde olması gerek.
    Dozaj düşüre düşüre bırakılması gerekiyor.

    Eğer doktorunun talimatlarına uyup bıraktı isen böyle bir sorunun olmaması gerek.
    Hemen doktoruna gidip bunu bildirmelisin.
    Yazdıklarımızla çözülecek bir problem değil bu.

    Size tavsiyem derhal doktorunuza gitmeniz.
     
  4. Siyah

    Siyah Yeni Üye

    Artı dideral zaten bu anlattığınız kaygı , heyecan vs gibi durumlarınızı kontrol altına alan bir ilaç.
    Neden bıraktığını anlamadım . madem bu gibi belirtilerin var kullanmaya devam etmelisin.
    İlacın kullanım amacı şuanki durumunu ortadan kaldırmak zaten.
    Bırakınca tabiki etkilerini gösterecektir ve gösteriyorda.
     
  5. Çok güzel anlatmışsınız cevap yazmışsınız çok teşekkür ederim. Normalde benim tansiyonum düşüktür dideral kullandıgım zaman içerisinde tansiyonumda daha çok düşmeler olunca mecbur bırakmak zorunda kaldım xanax, anafranil, tolvon kullanıyorum şuan bu 1 haftadır xanax bitti ve eczaneden 10.aya kadar yanlışlık yüzünden ilaç alamıyor yazdıramıyorum 10.ayı beklememız gerekiyor. Şimdi tek sabit bir şey olsaydı ben çözebilirdim ama sürekli farklı şeyler olduğu için yazmak dışında çare bulamıyorum mesela burda yazdıgım şikayet ettigim bazı şeyler geçti şuan huzursuzum hiç bişeyden zevk almıyorum eskisi yaptıgım şeyler zevk vermıyor ve gözlerimi oynatınca beynim yerinden oynuyomuş gibi oluyo sanki başım dönüyor hissi veriyor aklıma saçma sapan şeyler geliyor bilgisayar başındayım sabahtan akşama kadar dışarıda çıkamıyorum arkadaşım yok sevgilim yok bu halle kimse istemiyor beni napacağımı şaşırdım öyle bi hale geldim ki artık insanlar bana sanki deliymişim gibi bakıyolar eskiden yalnız kalmak isterdim hep arayanların yanıma gelenlerin haddi hesabı yoktu şimdi ben yazıyorum yalnız kalmak istemiyorum tek bir kişi bile yanımda olmuyor bunun üstesinden nasıl gelicem bilmiyorum çok zor durumdayım çokk zorr.. Yaşımdakiler hayatı yaşıyor çalışıp ailesine bakıyor hayatı gittikce düzene giriyor benim hayatım gittikce kötüye gidiyor ailem bana bakıyor gerçekten napacağımı cidden çok ama çok şaşırdım..
     
  6. emre y

    emre y Yeni Üye

    Merhaba dostum senin başına gelenlerin biraz daha hafifini 1 aydır bende yaşıyorum. Sana yaşadığım şeyleri en baştan anlatıcam, biraz uzun olabilir. Öncelikle ben içine kapanık,fazla konuşmayan, derdini anlatmayan hayatı umursamayan herşeyi şakaya vuran,egoist, zayıflığı acizliği,yenilgiyi kabul etmeyen kendini çoğu insandan üstün gören,bi insanım(dım). Bende kaygı bozukluğunun belirtleri önce fiziksel olarak ortaya çıktı. Kalbimde anlam veremediğim bir sıkışma hissi vardı ilk başlarda önemsemedim geçer dedim fakat daha kötüye gitti kalbimdeki sıkışma hissiyle beraber göğsümün sol tarafında batma hisleri oluşmaya başladı ardından kötü kötü düşünceler aklımdan geçmeye başladı hayatım boyunca bana dert olmuş bütün sıkıntılar sanki o an beynimde dolanıyordu örneğin okulum uzadı aileme yüksek lisans yapıyorum diye yalan söyledim bu yalan bende gelecek kaygısı oluştuyordu,kriz anında okulu bitiremicem eve gidicem ve aileme muhtaç yaşıacağım hiç bir işe yaramacağım diye aklımdan geçiyordum, toplum önünde konuşmaktan ve hereksin bana bakmasından korkarım kriz anında bi daha hiç konuşamayacağım konuşurken kekeleceğim insanlar ne söylediğimi anlamacak bana deli muamelesi yapıcaklar diye düşünüyordum , diğer insanlara zayıf ve güçsüz görünmekten korkarım kriz anında bu korku aklıma geldiğinde yemeden içmeden kesilicem çok zayıflıcam hiç bir yapamayacak hale gelicem diye korkuyordum birde ölüm ve allah korkusu onu yazmak bile istemiyorum.

    Bu belirtiler bende ilk başladığında delireceğimi düşünüyordum düşüncelerim gittikçe kötüye gidiyor sanki bütüm egom yıkılmış çocukluğuma dönmüş gibiydim çocukluğumda korku ve endişe anında hissettiğim duyguları hissediyordum bu yüzden beynimin gerie doğru gittini hafızamın silinmeye başladığını bile düşündüm.

    Peki bu kaygı bozukluğu bende nasıl başladı (sankin kafayla düşündüğüm zaman bunları yavaş yavaş idrak ettim ) aslında kaygı bozukluğu hayatım boyunca vardı bende ama ben bunu 1 ay önce fark ettim. Kaygılar birikti birikti en sonudan bedenimin dayanamacağı raddeye geldi o da uyuşturucu (esrar) yüzünden oldu. Şuan o kadar dolmuşum ki yazarken yazacağım şeylerin sırasını kafamda oluşturamıyorum artık anlayabildiğin kadar. 2 gün önce öleceğimi düşünüyordum şimdi burda dertlerimi anlatıyorum.

    Yani dostum ikimizde aynı dertten müzdaribiz ben çok düşündüm bu sorunu aşmanın tek yolu korku ve endişelerinle yüzleşmek. Biliyorum bunu yapmak çok zor ama yapmak zorundayız.
     
  7. Siyah

    Siyah Yeni Üye

    Dediğim gibi bu belirtiler başının dönmesi vs. aynı durumu bende yaşadım kendi başıma ilacı bıraktığımda her ayağa kalktığımda veya durduk yere gözlerim kararıp başım dönüyordu ve 2 3 hafta kadar sürdü. Bazı şeylerin geçmeside bıraktığın ilaçların bırakma sürecini etkilemesi yani zamanla hiç bir belirti görmezsin.
    Şuanki durumunu hiç bilmiyorum bayadır foruma giremedim.
    Yeni gelişmeleri bildirmeni isterim. Dediğim gibi ilaca baslarken nasıl bir süreçten geçiyorsan bıraktığın an daha beterini yaşıyorsun.
    Hayat çevrendekilerden ibaret değil. Bir süre birşeylerle ilgilenmeyi dene.
    İnsan yanındakilere alıştığı gibi yalnızlığada alışmalı. Hayatında ki hiç bir insan sonsuza kadar yanında olmayacak.
    Ailen mesela , evlenirsin artık yanında olmazlar.
    Eşin , anlaşamaz boşanırsın yanında olmaz.
    Çocukların evlenirler giderler yanında olmazlar. Arkdasların veya yakın çevrende öyle.
    Hep birileri olur birileri gelir birileri gider. Sana tavsiyem kendine zaman ver.
    İlla bişeyler yapmak için yapma bişeyleri.
    Yanında olmak istemeyeni zorla yanında tutma. Yanında olmasını istemediğinide sırf yalnız olmamak için yanında tutma.
    Bunu bir süreç olarak düşün. Düşüp dizini kanattığında anında geçmesini beklemezsin mesela.
    O acıyı yaşarsın sonra iyileşme sürecine girersin ve sadece zamana bırakır kaybolmasını beklersin.
    Hayatta böyle. İyi değil misin ? bırak olma sahte mutluluklar yaşamak yerine dibine kadar kederlen ağla, bağır çağır, iyi olmaya zorlama kendini.
    Baktın ki bukadarı yeterli daha iyi hissediyorum diyorsun ozaman kendin için bişeyler yapmaya başla.
    Yine de olmuyor mu biraz daha zaman ver kendine .
    Sonsuza kadar böyle kalmayacaksın emın ol. Acı geçer, mutluluklar geçer, zaman geçer.
    Herşey değişiyor. Hayatında birsürü şey değişecek.
    Üstüne düştükçe daha kötü olursun. Sadece bu süreci yaşa ve bitirmeye çalış.
    İlk iyi hissetmeye başladığın an'a tutun ve oradan devam et. Klasik bir cümle ama sonra ''Herşey güzel olacak'' :)
     
  8. Inan bana bildigin beni anlatmışsın yemin ediyorum bak anlattığın herşey bire bir bende var öyle bi ego var ki herseyi biliyormuş gibi konuşur yaparım ama halbuki pek bisey bilmem çok güçlü oldugumu sanrım ama elimi kalırsam 10 saniye sonra yorulurum arkadaşı dostu olmayan biriyim ama inan bama öldürmeyen acı güçlendirir ben bu paylaşımı konuyu ilk açtığımda tir tir titrer maf olurken yazmıştım şuan şu cevabı yazarken inan bana o zamandan bu zamana o kadar farklıyım ki zerre korku diye bisey yok hayatım düzeldi tek hi sıkıntı var oda duygusuz olmuşum sevemiyor kendimi sevdiremiyorum ben şuan gayet iyiyim sen ne durumdasın seni merak ettim
     
  9. Çok teşekkür ederim o kadar uzun yazmışsın ki kendimi çok degerli hissettim gerçekten çok sağolun teşekkür ederim iyiyim eskiye göre çok iyi hemde bi kac sıkıntı haricinde o kadarda olsun o halde olmaktansa bu hale razıyım başaramam dedigim o günleri o halleri öyle bi başardım ki buraya girip yazmaya fırsat bulamadım hep keyfime baktım ve şuan konu açmayı düşünüyorum benim halimde olan nice insanlar var onlara yardım etmek umut olmak dertlerine derman olmaya çalışmak istiyorum bu başarı hayat hikayemi herkese anlatmak istiyorum onlarında yapacağına eminim hauat sandığımız kadar kötü ve zor degil zayıf noktalarimizdan güçlü taraflarimiz dogacak ya bir yol ciz yada bir yol ol misali şunu çok iyi anladım aslında korktugumuz seyler pek korkulacak seyler değilmiş insan bunu eninde sonunda anlıyor ama geç olursa geç anlarsa kötü olur iste siz nasılsınız iyimisiniz
     
    _ayse_ bunu beğendi.

Sayfayı Paylaş