Çıkmaz bir sokaktayım (lütfen oku) :)

Konu, 'Yetişkinlik Psikolojisi' kısmında emre durmaz tarafından paylaşıldı.

  1. emre durmaz

    emre durmaz Yeni Üye

    merhaba form da yeniyim umarım sürekli halede gelirim . Şu an 28 yaşındayım bir aile şirketimiz var ve amcam ile beraber çalışıyoruz . Benim kafa yapım çok farklı paraya gerçekten değer vermeyen bir insanım aylık 5 bin kazanıyorsam bunun 3 ünü eşe dosta ihtiyacı olan insanlara dağıtıyorum . Yani şirket olmuş param olmuş daha cok az umrumda değil . Çocukluğumdan beri hep huzur istedım mutlu olmak istedim ve beni mutlu edem şeyler hep yemek yemek oyun oynamak bilgisayar olsun başka bir şey olsun hep bunlar oldu . Şu yaşıma kadar ne kandırdığım bir kız olmuştur nede gündelik ilişki peşinde koşmuşumdur . Büyüycem evlenicem iyi bir eş ve baba olucam . Bu şekilde kendimi yetiştirdim belkide hoşuma giden özendiğim buydu . Böylede yaptım ilkokul ve ortaokul zamanalrım mükemmel geçti aklıma gelince gözüm dolar . Lise biraz stresli ve platonik bir aşkla gittiği içim eh işte güzel yanlarıda vardı ama bir o kadar da ezikçeydi . Üniversite yıllarım gayet iyiydi . Ama iş hayatım ... işte her şeyim bittiği ve benim karakterimi değiştirdiğimi düşündüğüm yıllar . Doğruların aslında ne kadar yanlış olduğu kimsenın sizin düşündüğünüz kadar dürüst ve güvenilir oladığını anladığınız yıllar . Yazının başında dediğim gibi amcam ile çalışıyorum . Çocukluğımun kahramanıdır cok severdim ama büyüyünce azrailim oldu . Sürekli hakaret sürekli ezmeye calışmalar işi öğrenmemem için çabalamalar, arkamdan söylediklerine şans eseri şahit olmam, geri zekalı olduğumu bir boka yaramıcamı söylemesi vs vs. Misal sanayide motor ustasının yanındasınız size hiç bir şey öğretmeden al bu motoru tamir et diyor siz yapamayıncada bunun kapasitesi yok gerizekalı diyip kestirip atıyor . Olay bu kadar vahim be şaçma yani.Burdan yaptıklarını ve söylediklerini yazsam bence şok olursunuz ama inanın hatırlamak istemediğim için düşünmüyorum ve yazmıyorum . Kendisi bencil ve empati duygusu sıfır olan bir insan . Ben ise her anımda empati yaparım o yuzden cok farklıyız . Bakkala gidince para uzatırken , sokakta birine bişe sorarken o an saniyesinde acaba bana sorsalar ne dusunurdum doğrusu hangisi die o saniye karar veririm. Ama bırakın amcamın empati yapmasını düşündüğünü bile düşünmüyorum . Ve birde üstüne üstün zekalı ve dünyada eşi benzeri olmayan bir insan olduğunu düşünmesi var . Bugune kadar beğendiği hiç bir insan görmedım herkes geri zekalı onun için ve ben artık çok skıldım yüzünü görmeye tahammülüm yok . Kavga etsem aile yapısı benım yuzumden iki taraf birbirine düşecek sussam içimde patlıyorum . Konuşssam anlıyacak bi insan değil öğüt verip yine bencilce konucak . İşi bıraksam ev geçindiriyorum evliyim çocugum var bu riski alamıyorum . Ömrümün sonuna kadar bu adamla çalışmak hakaretlerine angarya işlerine koşmak zorundayım . İlk zamanlarımda bulaşık yıkatıp yerleri paspaslatırdı . Öyle öğreniliyormuş iş . Bizde saygıda kusur etmemek için büyüktür die ses etmezdik . Şimdi gerçekleri anladım ama çıkış zor . Size sorum okuduysanız buraya kadar siz olsanız ne yapardınız ? Ama empati yapın gerçekten siz olsanız ne yapardınız ?
     
  2. Dharma

    Dharma Üye

    İşyerleri hep böyle.
    Zor insanlarla yaşama yolları, isimli kitabı tavsiye ederim.
     
  3. Emre talan

    Emre talan Yeni Üye

    Bir aile şirketimiz var demişsin.. sen amcanla ortak mısın yoksa onun bir çalışanı mısın ?
    Eğer ortaksanız payınıza düşeni alıp ayrılın
    Değilseniz yeni bir iş arayışına girin
    Aile ilişkileri zarar görür demişsin..
    Bırak kardeşim kim ne zarar görecekse görsün çünkü önemli olan sensin
    Hiç kimseye karşı bu kadar boyun eğmeyin
    Yemin ediyorum yazıyı okurken bile acayip sinirlendim siz nasıl sabrediyorsunuz
    Böyle amcalık akrabalık olmaz olsun
     
  4. Hani bir söz vardır:
    Bırak, hayatının altının üstüne gelmesinden korkma
    Ne biliyorsun altının üstünden daha güzel olamayacağını
     
    Emre talan ve _ayse_ bunu beğendi.

Sayfayı Paylaş